هر چه بیشتر کفش‌های موردعلاقه خود را بپوشیم، بیشتر متوجه بو گرفتن آن‌ها می‌شویم. استفاده بیش‌ازحد، عرق کردن، ریزش پوست، کثیفی، باکتری‌ها، قارچ‌ها و عدم هوادهی همگی می‌توانند در بدبو شدن کفش‌ها نقش داشته باشند. در زیر چندراه برای از بین بردن بوی بد کفش آورده شده است:

-روش‌های ساده: یکی از بهترین راه‌ها برای از بین بردن بوی کفش، احیای آن با بوی بسیار مطبوع‌تر است. یک‌شبه پوست لیمو یا لیموترش تازه را در کفش خود بگذارید یا چند قطره از هر روغن ضروری مانند اسطوخودوس را در کف کفش خود بریزید و اجازه دهید کفش خشک شود. هر دو روش به از بین بردن بو کمک می‌کنند.

-اگر کفش‌هایتان قابل شستشو هستند، آن‌ها را بشویید. می‌توانید برای تمیز کردن کفش‌هایی که قابل شستشو نیستند، پاک‌کننده چرم و پارچه تهیه کنید، یا اگر در ماشین لباسشویی ایمن هستند، آن‌ها را داخل ماشین لباسشویی بیندازید یا غوطه‌ور کنید و با دست در حمام مواد شوینده بشویید.

- کفش‌های خود را در زیر نور خورشید یا نزدیک بخاری قرار دهید و اجازه دهید خشک شوند. این به جلوگیری از رشد باکتری که باعث ایجاد بو می‌شود کمک می‌کند. قبل از اینکه کفش را دوباره سرهم کنید و دوباره بپوشید، مطمئن شوید که کاملاً خشک‌شده‌اند.

- کفش‌های بدبو خود را در یک کیسه پلاستیکی بزرگ قرار دهید و یک‌شب در فریزر بگذارید. روز بعد آن‌ها را از فریزر خارج کرده و اجازه دهید به‌طور طبیعی خشک شوند. دمای بسیار سرد باکتری‌ها را از بین می‌برد و کفش‌های شمارا کمتر بدبو می‌کند.

- مقداری پودر بچه روی پاها یا جوراب‌های خود بپاشید. اگر پاهایتان در طول روز شروع به عرق کردن کردند، پودر بچه را مجدداً بمالید تا پاهایتان خشک بماند. پودر بچه ممکن است به خشک نگه‌داشتن پا و کفش شما کمک کند و خطر رشد باکتری روی پا و کفش شمارا کاهش دهد. پودر بچه می‌تواند به خنثی کردن بو و خوشبو کردن کفش شما کمک کند.

- چای کیسه‌ای می‌تواند با بوی بد مبارزه کند. چای سیاه حاوی تانن است که نشان داده‌شده است که در از بین بردن باکتری‌های موجود در کفش بسیار مفید است. چند کیسه چای را در یک قابلمه آب جوش بریزید و بگذارید چند دقیقه دم بکشد. کیسه‌ها را بردارید و بگذارید حدود 5 دقیقه خنک شوند. کیسه‌های چای خنک شده را روی کفش‌های خود قرار دهید و بگذارید نزدیک به یک ساعت بماند. کیسه‌های چای را بردارید و مایع اضافی را پاک‌کنید.

 -روغن درخت چای یک محصول فوق‌العاده برای کاهش بوی بد کفش است. پاشیدن چند قطره روغن درخت چای از طریق کفش ممکن است باعث کاهش بوی بد شود و از آن جلوگیری کند. اگر وسوسه شدید روغن درخت چای را مستقیماً روی پوست بمالید، لطفاً مطمئن شوید که به‌شدت با روغن‌های حامل دیگر مانند روغن نارگیل رقیق‌شده است.

- چوب سدر دارای خواص ضد قارچی طبیعی است که آن را به یک خوشبوکننده عالی تبدیل می‌کند. کفی‌های چوب سدر را داخل کفش‌هایتان قرار دهید تا بوی تازگی آن‌ها برای مدت طولانی‌تری باقی بماند.

- یک اسپری پاک‌کننده بو با فرمول خاص می‌تواند یک‌راه شگفت‌انگیز مؤثر برای خلاص شدن از بوی کفش باشد. بیشتر اسپری‌هایی مانند این حاوی باکتری‌ها و/یا آنزیم‌هایی هستند که چیزهایی را که باعث ایجاد بوی بد می‌شوند را از بین می‌برند و به‌سرعت رفع می‌کنند.

- یک خوشبوکننده طبیعی عالی جوش‌شیرین است. این می‌تواند به جذب بوی بد کمک کند و کفش‌های شمارا بسیار شاداب‌تر کند. مقدار کمی جوش‌شیرین را داخل کفش خود بپاشید و بگذارید یک‌شب بماند. حتماً قبل از پوشیدن دوباره کفش‌هایتان، جوش‌شیرین را پاک‌کنید. مخلوطی از جوش‌شیرین، بیکینگ‌پودر و نشاسته ذرت را در یک جفت جوراب نخی بریزید و به‌طور متناوب یک‌شب در کفش بچسبانید.

- همچنین از سرکه سفید می‌توان برای خنثی کردن بوها و حذف باکتری‌های موجود در کفش استفاده کرد. برای مبارزه با بو باید از محلول سرکه و آب استفاده کنید. در یک بطری اسپری، یک فنجان سرکه و یک فنجان آب را مخلوط‌کنید. محلول را داخل کفش خود اسپری کنید و اجازه دهید خشک شود. سرکه بوی بد را از بین می‌برد و کفش‌های شمارا برای ساعت‌ها بوی تازه نگه می‌دارد.

- مقداری میخک به کفش‌های بدبوی خود اضافه کنید. یک‌مشت میخک را در یک دستمال ببندید و در هر کفش قرار دهید. بگذارید چند ساعت بماند. برای کفش‌های بدبو، میخک‌ها را طولانی‌تر یا تا زمانی که بو از بین برود، بگذارید. یک نوار صابون را در طول شب داخل کفش خود قرار دهید. ماهیت متخلخل صابون به از بین بردن بو کمک می‌کند.

 روش‌های پیشگیری: بدیهی است که دلیل اصلی بوییدن کفش ناشی از تعریق پاهای شماست. همان‌طور که پاهای شما عرق می‌کند و رطوبت در مواد کفش نفوذ می‌کند، باکتری‌ها و قارچ‌ها در شرایط گرم و مرطوب رشد می‌کنند. با شستن مکرر پاها با صابون آنتی باکتریال، باکتری‌ها و بوی ناشی از آن را از بین خواهید برد. تغییر مکرر جوراب برای یک جفت تازه باعث کاهش تجمع باکتری‌های بدبو می‌شود. هنگامی‌که جوراب کار خود را انتخاب می‌کنید، اگر می‌توانید از نخ پنبه‌ای خودداری کنید زیرا به‌جای اینکه آن را از پوست شما خارج کند، رطوبت (ازجمله عرق) را جذب می‌کند. این باعث می‌شود که آن‌ها سریع‌تر بو کنند و پاهای شمارا مرطوب و ناراحت کند. جوراب‌های پشمی یا بامبو گزینه مناسبی هستند.

انتخاب یک جفت کفش کوهنوردی عالی یکی از مهم‌ترین تصمیماتی است که می‌گیرید. به دست آوردن جفتی که تعادل مناسبی از راحتی، کشش، وزن و دوام داشته باشد، در هر مرحله از مسیر، تفاوت زیادی ایجاد خواهد کرد. در زیر برخی موارد که در انتخاب کفش مناسب بسیار مهم هستند را ذکر می‌کنیم.

راحتی و تناسب - تناسب بسیار شخصی است، بنابراین آنچه برای برخی افراد ایدئال است ممکن است برای دیگران بهترین گزینه نباشد. به‌طورکلی راحت‌ترین کفش‌ها به انگشتان پا کمی فضای باز می‌دهند، دارای بالشتکی هستند که شکل پای شما را پشتیبانی می‌کند، و قسمت بالایی آن انعطاف‌پذیر است تا با پای شما حرکت کند.

وزن - وزن روی پاهای شما حدود 5 برابر بیشتر از وزنی که روی پشت شما حمل می‌شود. کفش‌های سبک‌تر به معنای خستگی کمتر عضلانی، سکندری کمتر است و می‌توانند به جلوگیری از مشکلات خم کننده زانو و لگن کمک کنند. البته این بدان معنا نیست که کفش‌های سنگین‌تر بد هستند. اگر در خارج‌ازمسیر پیاده‌روی زیادی انجام می‌دهید یا تمایل به حمل کوله‌های سنگین‌تری دارید، ممکن است به کفش‌های تنومندتر و بادوام‌تر اطمینان بیشتری داشته باشید.

دوام و مواد - کفش‌های پیاده‌روی می‌توانند سرمایه‌گذاری بزرگی باشند، بنابراین پیدا کردن یک جفت بادوام به شما کمک می‌کند بیشترین هزینه را به دست آورید. کفش‌های چرمی سنتی تقریباً همیشه از دوندگان سبک‌وزن بادوام‌تر هستند. اما اگر پایین نگه‌داشتن وزن برای شما مهم است، به دنبال یک جفت تریل رانر با تقویت‌کننده‌های نایلونی باشید تا بهترین تعادل وزن و دوام را به دست آورید.

ضد آب در مقابل غیر ضد آب - اگر اغلب در مناطق مرطوب و گل‌آلود پیاده‌روی می‌کنید، کفش‌های ضد آب می‌توانند نجات‌دهنده واقعی باشند. ما دوست داریم از آن‌ها برای پیاده‌روی‌های روز خیس در بهار و پاییز استفاده کنیم. از سوی دیگر، کفش‌های ضدآب در روزهای گرم چندان قابل‌تنفس نیستند و زمانی که خیس می‌شوند سنگین و دیر خشک می‌شوند.